Das zweiundzwanzigste Kapitel

Rozmowa z Bastim nieco go podniosła na duchu. Miała raka i wyszła z niego. Wystarczyło tylko uparcie wierzyć.
***

Kolejne dni mijały w utartym schemacie dla Holgera: pobudka, poranna toaleta, śniadanie, poranna wizyta w szpitalu, trening, albo spotkanie z Bastianem, obiad lub jego brak, popołudniowa wizyta w szpitalu i powrót do domu...

Lekarze nadal nie ustalili, co się dzieje z panną Nowak. Także nadal się nie wybudzała, ale co mogło go pocieszyć - jej stan się poprawił.

Malutką Lisę po miesiącu mógł zabrać do domu.

Oczywiście, że się cieszył, ale także bał się jak to będzie - jak poradzi sobie w nowej roli. Jego mama zarzekła się, że będzie mu pomagać.

Wszyscy także czekali na to, aż Dominika się wybudzi...
***

*Polska*
Zawiedziony Nikodem wrócił do domu.

Niestety, nie ujrzał Dominiki.

Strasznie chciał z nią porozmawiać.

Chciał usprawiedliwić całą rodzinę za to, że ją opuścili.

Ale nie udało mu się to.
***

Znów przeglądając internet natrafił na jeden artykuł, który niemal przyprawił go o zawał...

- Chyba znów czeka nas wyprawa do Niemiec. - wykrztusił z siebie, z ledwością czytając dalej...
***

*Monachium*
Bastian jak burza wpadł do domu Holgera, który usypiał właśnie malutka Lisę.

- Co się stało? - jęknął cicho Holger, widząc załamanego przyjaciela.

- Czemu mi nie powiedziałeś, że z Dominiką jest aż tak źle?!

- CO?! JAK?! - wybuch Badstubera wybudził małą Lisę, która zaczęła głośno łkać. - Kto Ci coś takiego powiedział? - zapytał, starając się uspokoić dziecko.

- Sarah gdzieś przeczytała, że miała nawrót raka i wyrzuciła mi, że nie powiadamiam jej na bieżąco co z nią jest... Tak jak Ty...

- Basti - zaczął Holger, gdy tylko Lisa znów zasnęła. - Czy gdyby odpukać Dominice coś się stało, to bym tu był?

- Chyba raczej, że nie. Sarah-jak już mówiłem- wyczytała to w jakieś prasie...

- Cholerna prasa - westchnął Holger - Nie mają co robić, to już muszą pakować się z butami w...

Przerwał mu dzwonek do drzwi.

- Moja mama. - obrońca odpowiedział na niezadane pytanie przyjaciela - Mógłbyś otworzyć? Ja pójdę małą położyć.

Basti ruszył w stronę drzwi wejściowych, a Holgi poszedł odnieść małą do jej łóżeczka.

- Cześć mamo. - powiedział do kobiety. - Bastian, jedziesz ze mną? - pomocnik pokiwał głową i razem skierowali się do drzwi wyjściowych.

- Mała przed chwilą zasnęła! - rzucił Badstuber na odchodne.
***


Holger bacznie lustrował drogę, którą pokonywali - właśnie rozpętała sie wielka ulewa.

- Gdzie jedziemy? - spytał Schweini.

- Szpital, ale najpierw zahaczymy o prasowy....

- Okey.

Po około piętnastu minutach drogi zajechali pod sklep prasowy.

- To która? - spytał Holger Bastiana.

- Ten artykuł... ? - obrońca przytaknął. - Hmm... - Basti zaczął przeglądać wzrokiem nagłówki. - Mam. - zawołał, biorąc do rąk jedną z nich.

- Tą poproszę. - 27latek zwrócił się do kasjerki, podając jej banknot z nominałem pięciu Euro.

Kobieta przeskanowała kod kreskowy i wydała resztę.

Piłkarze opuścili sklep.

- Holger, bo litery wyjesz. - zaśmiał się Basti na widok przyjaciela, który pochłonięty był czytaniem gazety.

- Cicho! Czytam.

- Umiesz? - 32letni pomocnik udał zdziwionego.

- Nie, mama mi czyta. - odparł Holger sarkastycznie. - Poprowadź, muszę znaleźć ten artykuł. - dodał, rzucając w jego stronę kluczykami.

_____________
Przepraszam, że krótki! ;/ Jak myślicie? Co będzie w tym artykule? :)
A i mam pytanko... Bylibyście źli, jakbym uśmierciła Dominikę? Bo mam idealny wręcz pomysł, ale ona ma w nim umrzeć... Swoje komentarze na ten temat piszcie niżej. 

CZYTASZ=KOMENTUJESZ=MOTYWUJESZ=ROZDZIAŁY SĄ CZĘŚCIEJ

Pytania?

Autorka ♥

Jeżeli chce ktoś wyć jak bóbr, jak ja to zapraszam tu: Zapomnij o mnie, zacznij żyć nowym życiem